خبر کوتاه وناراحت کننده بود مثل اکثر خبرهایی که این روزها به گوش می رسد: "امیر مردانی بازداشت شد." بسیاری با شنیدن این خبر از خود می پرسند امیر مردانی که بود وجرمش چه بوده است؟
پاسخ با این سئوال تنها یک جمله است او یکی از فعالان هویت طلب دانشگاه تبریز می باشد، پاسخی که به حتم یقین ناکافی و راضی کننده نیست و نمی تواند ابعاد مختلف افکاری وشخصیتی امیر رابرای ما آشکار کند.
در حقیقت یادآوری امیر حداقل برای دوستان دانشجویش در دانشگاه تبریز نمی تواند بدون اشاره به سجایای اخلاقی امیر صورت گیرد، سربه زیری و نجابت یکی از بارزترین خصوصیات اخلاقی امیر بود که او را از هیاهوهای رایج فضای فعالیتهای دانشجویی گریزان می ساخت، امیر را باید بیشتر در میدان عمل محک می زدی جایی که او با همه متانت ونجابتش وبا شجاعت وجسارتی مثال زدنی به هیچ روی از مواضع اصولی خود کوتاه نمی آمد.
آری امیر مرد عمل بود تا حرف و در این عرصه با تمامی صداقت و صمیمیت خود حضور بهم می رساند. چرا که او در پی مقام و شهرت نبود که اگر اینگونه می بود پا به این وادی پر خطر نمی گذاشت، او یکی از هزاران فعال بی نام و نشان دانشجویی است که با تنها سرمایه و دارایی خود در میدان مبارزه حاضر می شوند و آن ایمان و اعتقادشان به آینده ای است که به دست آنان ساخته خواهد شد.
امیر از جرگه دانشجویانی است که دغدغه و دلمشغولی غیر از روزمرگی های معمول دارند و خود را درقبال ملت آذربایجان و نسل آینده موظف به پاسخگویی می دانند، این که چرا ملتی ازحق تحصیل وآموزش به زبان مادری خود محروم است، این که چرا یک ملت حق تعیین سرنوشت خود را ندارد و هزاران سئوال بی پاسخ دیگر که دغدغه جمعی گروهی از فعالان دانشجویی به نمایندگی ازملت آذربایجان می باشد، ستاره های خاموش و بی نام و نشان میدان مبارزه که قهرمان های امروز آذربایجان می باشند، این افراد نه از فراموشی حافظه تاریخی ملت واهمه ای داند و نه از تهدیدهای دستگاهای عریض وطویل امنیتی حا کمیت، کسانی که فقط به فکر ادای وظیفه انسانی خود می باشند تا در پیش وجدان خود آسوده خاطر باشند، انسانهایی که مبارزه جزئی از وجودشان شده است، افرادی که جریان های مرکز هویت طلبش می نامد وخودشان عنوان میلت چی رابرازنده خودمی دانند.
این روزها امیر بیش از دانشجویان دیگر نگران وپیگیر اخبار دوستان در بندش بود، جویای احوال سجاد، آیدین، فرازوائلچین که بیش از یک ماه از بازداشت غیر قانونی آنان می گذشت.
به جرم اندیشه ای از جنس اندیشه امیر .اکنون امیر هم به جمع دربندان سرافراز ما افزوده شده است.
حال تنها یک سئوال باقی می ماند تاکی می توان امیر، سجاد، فراز و آیدین و هزاران هزار انسانی که افکارشان رهایی است را در زندانی به وسعت آذربایجان نگه داشت؟
